Σκέψεις πτερόεσσες

«Τι είναι αληθινά πραγματικό; Βλέπουμε, δηλαδή, τον κόσμο όπως πραγματικά είναι; Όταν κοιτάζω έξω από το παράθυρο, αυτό που βλέπω (ο ουρανός και τα κτήρια) είναι πραγματικά αυτό που υπάρχει έξω; Η απάντηση που έδωσε είναι ότι η συνείδησή μας επιβάλλεται πάντα στην πραγματικότητα. Κάθε άνθρωπος ζει σ’ έναν μοναδικό κόσμο, διότι έχει τη δική του συνείδηση. Δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, αλλά όπως τα ερμηνεύουμε». … More Φαινομενολογία και ψυχοθεραπεία (Ερνέστο Σπινέλι)

Κβαντική ρετρο-αιτιότητα:
Μια τέτοια ριζοσπαστική υπόθεση είναι η ρετρο-αιτιότητα: η πεποίθηση δηλαδή πως το μέλλον θα μπορούσε να επηρεάζει το παρελθόν. Τουλάχιστον αυτό υποστήριξε το 2012 ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Cambridge, Huw Price. … More Ιστορίες από τον τρελό κόσμο της Κβαντικής Θεωρίας: συμμετρία του χρόνου και ρετρο-αιτιότητα

«Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται» (Ματθ. ε’,8 ).
Όταν ο άνθρωπος ανέλθη από την σαρκική γνώση στην ψυχική και από την ψυχική στην πνευματική, τότε ορά τον Θεό και αποκτά την γνώση του Θεού, που είναι η σωτηρία του.
Η γνώση του Θεού, όπως θα αναπτυχθή κατωτέρω, δεν είναι εγκεφαλική, αλλά υπαρξιακή, δηλαδή όλη η ύπαρξη του ανθρώπου πληροφορείται αυτήν την θεογνωσία. … More Η γνώση του Θεού κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά

Και με την έννοια της «επιλογής» φτάνουμε στο επίκεντρο της φιλοσοφίας του Κίρκεγκωρ. Η κατά Κίρκεγκωρ «επιλογή» δεν είναι μια τυχαία «εκλογή», αλλά η σύλληψη εκείνου του στοιχείου που ήδη διαθέτει κανείς. Ο άνθρωπος πραγματώνεται μόνο όταν επιλέγει, που σημαίνει ότι αναλαμβάνει την ευθύνη του εαυτού του και όλων όσα αυτό συνεπάγεται. Η εν λόγω ανάληψη ευθύνης συμπεριλαμβάνει φυσικά και τη δέσμευση προς άλλους ανθρώπους, που με την επιλογή αυτή αναγνωρίζονται ως συνάνθρωποι και παύουν πια να θεωρούνται αντικείμενα. Συμπεριλαμβάνει και το παρελθόν κάθε ατόμου και τα σχέδια που κάνει για το μέλλον. Μέσω της επιλογής του ο άνθρωπος μπαίνει συνειδητά στη σφαίρα του χρόνου και αναπτύσσει μια σχέση με την ιστορία. … More Søren Kierkegaard – Ο άνθρωπος πραγματώνεται μόνο όταν επιλέγει… (Robert Zimmer)

Το ζήτημα της σχέσης γλώσσας και ψυχισμού αποτελεί πεδίο συνάντησης δύο επιστημονικών κλάδων: της γλωσσολογίας και της ψυχανάλυσης. Αν η πρώτη νομιμοποιείται εξ αντικειμένου, ως η επιστήμη που μελετά τη γλώσσα, η ψυχανάλυση διεκδικεί τη συμμετοχή της στη συζήτηση ως θεωρία που βασίζεται στην κλινική εμπειρία (Αλτουσέρ 1983), αφού η ομιλία του αναλυόμενου αποτελεί το μέσο για την επίτευξη … More Ψυχισμός και Γλώσσα – Μαρία Θεοδωροπούλου

Κι ἀκόμη τρέμουν οἱ καρδιὲς μας μέσα – μέσα
Γιατὶ βαθειά μας ξύπνησαν τὰ ἀρχαῖα τρεχάματά μας.
Καὶ ξεφυλλίζουνε τὰ φύλλα
Πάρα πολλῶν ἐτῶν.
Ἴσως γι’ αὐτὸ δὲν ἀνεβήκαμε στὴ γέφυρα τῶν ἄλλων,
Μὰ πέσαμε στὰ κύματα καὶ γίναμε ἕνα
Μὲ τὴν δική τους ἔκστασι καὶ τὸ δικό τους βάθος… … More Τα κύματα – Ανδρέας Εμπειρίκος

Τα δέντρα υπήρξαν πάντα για μένα οι πιο διεισδυτικοί ιεροκήρυκες. Τα λατρεύω όταν ζουν σε φυλές και οικογένειες, σε δάση και δασάκια. Και ακόμη περισσότερο τα λατρεύω όταν στέκονται μόνα τους. Είναι σαν τους μοναχικούς. Όχι σαν τους ερημίτες που απομακρύνθηκαν απαρατήρητα, για να κρύψουν μια κάποια αδυναμία τους, αλλά όπως τρανοί, απομονωμένοι άνθρωποι, όπως ο … More Η Πατρίδα είναι μέσα σου ή πουθενά… – Hermann Hesse