Εισαγωγή στη Φαινομενολογία του Edmund Husserl

Η φαινομενολογία του Χούσερλ (Edmund Husserl) έχει την ιδιαιτερότητα να αντιτίθεται στην κυρίαρχη δυναμική της εποχής (του 20ου αιώνα), η οποία προσπαθούσε να ερμηνεύσει το φαινόμενο της αυτοσυνειδησίας και της λογικότητας με αποκλειστικά βιοφυσικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς όρους. Υπάρχει ένα ερώτημα: τί σημαίνει να έχει κανείς συνείδηση ενός πράγματος; Αν δεν δεχτούμε την αυτοδυναμία του λογικού αλλά το δούμε ως εξάρτημα του φυσικού ή του κοινωνικού συστήματος τότε η συνείδηση παύει να είναι συνείδηση  … More Εισαγωγή στη Φαινομενολογία του Edmund Husserl

Ρενέ Μαγκρίτ – Η ανταμοιβή του ποιητή

Κατόπι — στην τελειοτέρα κοινωνία —κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα βέβαια θα φανεί κι ελεύθερα θα κάμει. Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, “Κρυμμένα”.

Τὰ ἔργα τῶν μεγάλων ποιητῶν δὲν τὰ ἔχει οἰκειοποιηθεῖ ἡ ἀνθρωπότητα, ἁπλούστατα διότι μόνο οἱ μεγάλοι ποιητὲς εἶναι σὲ θέση νὰ τὸ κάνουν. Ἔχουν διαβαστεῖ μόνο ὅπως διαβάζει ἡ πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων τὰ ἀστέρια, στὴν καλύτερη περίπτωση μὲ τὸν τρόπο τῆς ἀστρολογίας καὶ ὄχι μ’ ἐκεῖνον τῆς ἀστρονομίας. … More Ρενέ Μαγκρίτ – Η ανταμοιβή του ποιητή

Νόαμ Τσόμσκι – Σκέψη και Γλώσσα

«[…] Μια γενική παραδοχή για τη γλώσσα, σχεδόν δόγμα στη φιλοσοφία, στην κοινή αντίληψη, στη γλωσσολογία, στην ψυχολογία, είναι ότι η γλώσσα είναι πρωτίστως ένα μέσο επικοινωνίας. Και ότι εξελίχθηκε σαν μέσο επικοινωνίας. Πιθανότατα αυτό είναι εντελώς λάθος. Φαίνεται ότι η γλώσσα εξελίχθηκε και σχεδιάστηκε ως ένα μέσο δημιουργίας και ερμηνείας της σκέψης. Είναι ένα σύστημα σκέψης βασικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την επικοινωνία. Οτιδήποτε κάνουν οι άνθρωποι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επικοινωνία. … More Νόαμ Τσόμσκι – Σκέψη και Γλώσσα

Ο άνθρωπος ως δημιουργός πολιτισμού – Κυριάκος Κατσίμανης

Ιστορικότητα είναι η ιδιότητα και το προνόμιο του ανθρώπου να δημιουργεί ιστορία[15]. Χάρη στη λογική, στην οποία αναφερθήκαμε ήδη, χάρη στη συνείδηση, με την οποία μπορεί να συσπειρώνεται στον πυρήνα του ψυχικού του κόσμου –στο εγώ του– και να μετατρέπει τον εαυτό του σε αντικείμενο στοχαστικής αναζήτησης[16], αλλά και χάρη στον έναρθρο λόγο, μέσω του οποίου επικοινωνεί με τον άλλο, οργανώνει τη σκέψη του και οικειοποιείται τα επιτεύγματα των προηγούμενων γενεών που θα τα κληροδοτήσει εμπλουτισμένα και βελτιωμένα στους απογόνους του –χάρη σε όλα αυτά– ο άνθρωπος γίνεται δημιουργός πολιτισμού και στη διαδρομή των αιώνων εξελίσσεται με διαρκώς επιταχυνόμενους ρυθμούς. Οι ενέργειές του δεν καθορίζονται αποκλειστικά και μόνο από φυσικές νομοτέλειες και δεν αποτελούν μια τυφλή ακολουθία γεγονότων όπως ένα παλιρροϊκό κύμα ή η κατολίσθηση ενός βράχου.
More Ο άνθρωπος ως δημιουργός πολιτισμού – Κυριάκος Κατσίμανης

Hannah Arendt: «Όσο πιο ρηχός είναι κάποιος τόσο πιο πιθανό είναι να ενδώσει στο κακό»

Για μένα υπάρχει μια σημαντικότατη διαφορά: «κοινοτοπία» είναι ό,τι συμβαίνει συνήθως, κοινώς, παρ όλα αυτά κάτι μπορεί να είναι αβαθές, και δίχως ακόμη να είναι κοινό… Εννοώ ότι, αν πάμε μέχρι τη ρίζα, το κακό δεν είναι ριζικό, δεν έχει βαθύτητα, και είναι ακριβώς για το λόγο αυτό που είναι τόσο τρομερά δύσκολο να συλλάβουμε … More Hannah Arendt: «Όσο πιο ρηχός είναι κάποιος τόσο πιο πιθανό είναι να ενδώσει στο κακό»

Louis Aragon, «Μ’ ανοιχτά χαρτιά» – Οι άνθρωποι ενώπιον του εαυτού τους και της αλήθειας.

Δεν υπήρξα πάντοτε ο άνθρωπος που είμαι. Ολόκληρη τη ζωή μου μάθαινα για να γίνω ο άνθρωπος που είμαι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχω ξεχάσει τον άνθρωπο που υπήρξα, ή, για να μιλήσω ακριβέστερα, τους ανθρώπους που υπήρξα. Κι αν ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνους και σε μένα υπάρχει αντίφαση, αν νομίζω πως αλλάζοντας έχω … More Louis Aragon, «Μ’ ανοιχτά χαρτιά» – Οι άνθρωποι ενώπιον του εαυτού τους και της αλήθειας.

«Ἀνασύνθεση» – Νικηφόρος Βρεττάκος

Γράφοντας, προσπαθῶ νά μπάσω στίς λέξεις μου τήν ἡμέρα μέ τήν ἀγάπη της. Τόν ἥλιο, τ’ ἀστέρια, τά πράγματα – ὅλα νά στρέφονται, ὅπως καί μέσα στό σύμπαν, μέσα στήν ποίηση. Ὅπου φῶς κι ὅπου βλέφαρο σ’ ἕνα δίσκο μικρότερο, σέ μιά σφαίρα, ἕνα σχῆμα βιβλίου, πού θἆναι καί δίσκος καί σφαίρα καί ἄπειρο. Ὅλο … More «Ἀνασύνθεση» – Νικηφόρος Βρεττάκος