Ὁ Οἰδίπους – Κ. Π. Καβάφης
Ἐπάνω του ἡ Σφὶγξ εἶναι πεσμένη
μὲ δόντια καὶ μὲ νύχια τεντωμένα
καὶ μ’ ὅλην τῆς ζωῆς τὴν ἀγριάδα.
Ὁ Οἰδίπους ἔπεσε στὴν πρώτη ὁρμή της,
τὸν τρόμαξεν ἡ πρώτη ἐμφάνισί της –
τέτοια μορφὴ καὶ τέτοιαν ὁμιλία
δὲν εἶχε φαντασθεῖ ποτὲ ἕως τότε.
Μὰ μόλο ποὺ ἀκουμπᾶ τὰ δυό του πόδια
τὸ τέρας στοῦ Οἰδίποδος τὸ στῆθος,
συνῆλθε ἐκεῖνος γρήγορα – καὶ διόλου
τώρα δὲν τὴν φοβᾶται πιά, γιατί ἔχει
τὴν λύσιν ἕτοιμη καὶ θὰ νικήσει.
Κι ὅμως δὲν χαίρεται γι’ αὐτὴν τὴν νίκη.
Τὸ βλέμμα του μελαγχολία γεμᾶτο
τὴν Σφίγγα δὲν κοιτάζει, βλέπει πέρα
τὸν δρόμο τὸν στενὸ ποὺ πάει στὰς Θήβας,
καὶ ποὺ στὸν Κολωνὸ θ’ ἀποτελειώσει.
Καὶ καθαρὰ προαισθάνεται ἡ ψυχή του
ποὺ ἡ Σφὶγξ ἐκεῖ θὰ τὸν μιλήσει πάλι
μὲ δυσκολότερα καὶ πιὸ μεγάλα
αἰνίγματα ποὺ ἀπάντησι δὲν ἔχουν. … More Ὁ Οἰδίπους – Κ. Π. Καβάφης









