Το νεῖκος και η φιλότης στον Εμπεδοκλή

Περί φύσεως, απόσπ. 17, Diels & Kranz.
Μα έλα, άκου τα λόγια μου, γιατί η μάθηση αυξάνει τη σοφία. Όπως είπα και πριν, δηλώνοντας των λόγων μου τα όρια, διπλή θα πω ιστορία: κάποτε απ᾽ τα πολλά βγήκε το ένα και μ᾽ άλλη φορά απ᾽ το ένα τα πολλά, η φωτιά και το νερό κι η γη και του αγέρα το θεόρατο ύψος, και, χωριστά απ᾽ αυτά, η ολέθρια Φιλονικία, ίδια απ᾽ όπου κι αν τη δεις κι ανάμεσά τους η Αγάπη, ίση στο μήκος και στο πλάτος. … More Το νεῖκος και η φιλότης στον Εμπεδοκλή

«Σαλαμίνα της Κύπρος», Γιώργος Σεφέρης

– Τώρα καλύτερα να λησμονήσουμε πάνω σε τούτα τα χαλίκια· δε φελά να μιλάμε· τη γνώμη των δυνατών ποιός θα μπορέσει να τη γυρίσει; ποιός θα μπορέσει ν’ ακουστεί; Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων. – Ναι· όμως ο μαντατοφόρος τρέχει κι όσο μακρύς κι αν είναι ο δρόμος του, θα φέρει σ’ αυτούς που γύρευαν ν’ αλυσοδέσουν τον Ελλήσποντο το φοβερό μήνυμα της Σαλαμίνας. Φωνή Κυρίου επί των υδάτων. Νῆσός τις ἔστι. … More «Σαλαμίνα της Κύπρος», Γιώργος Σεφέρης

Ιμμάνουελ Καντ: «Ο έναστρος ουρανός πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου»

Δυο πράγματα γεμίζουν την ψυχή με συνεχώς καινούργιο και αυξανόμενο δέος και θαυμασμό, όσο συχνότερα και σταθερότερα ασχολείται μαζί τους ο στοχασμός: ο έναστρος ουρανός πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου. Και τα δύο δεν χρειάζεται να τα αναζητώ και απλώς να τα υποθέτω έξω από το οπτικό πεδίο μου, σαν να ήταν … More Ιμμάνουελ Καντ: «Ο έναστρος ουρανός πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου»

Τάσος Λειβαδίτης, «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων … More Τάσος Λειβαδίτης, «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»

«Περί Μυστικής Θεολογίας» προς Τιμόθεον – (Ψευδο)Διονύσιος Αρεοπαγίτης

Καὶ τότε καὶ αὐτῶν ἀπολύεται τῶν ὁρωμένων καὶ τῶν ὁρώντων καὶ εἰς τὸν γνόφον τῆς ἀγνωσίας εἰσδύνει τὸν ὄντως μυστικόν, καθ’ ὃν ἀπομύει πάσας τὰς γνωστικὰς ἀντιλήψεις, καὶ ἐν τῷ πάμπαν ἀναφεῖ καὶ ἀοράτῳ γίγνεται, πᾶς ὢν τοῦ πάντων ἐπέκεινα καὶ οὐδενός, οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ἑτέρου, τῷ παντελῶς δὲ ἀγνώστῳ τῇ πάσης γνώσεως ἀνενεργησίᾳ κατὰ τὸ κρεῖττον ἑνούμενος καὶ τῷ μηδὲν γινώσκειν ὑπὲρ νοῦν γινώσκων. … More «Περί Μυστικής Θεολογίας» προς Τιμόθεον – (Ψευδο)Διονύσιος Αρεοπαγίτης

«Περί Φύσεως», Παρμενίδης

Κατά την θεωρία του το Ον είναι αδιατάρακτο και αγέννητο και μέσα στην ενότητά του διαλύεται ο κόσμος των φαινομένων κι εντυπώσεων. Άρα, το αληθινό ον είναι διαφορετικό απ’ αυτό που μας δίνουν οι αισθήσεις και η επιστήμη της γνώσης διαφορετική από την υποκειμενική γνώμη. Είναι ο φιλόσοφος του Είναι, σε αντιπαραβολή με τον Ηράκλειτο που είναι ο φιλόσοφος του Γίγνεσθαι. Θεωρεί ότι ο κόσμος αποτελείται από ένα σύνολο πολλαπλών φαινομένων, στον κόσμο αυτόν το κάθε φαινόμενο ή αντικείμενο είναι κάτι και παράλληλα δεν είναι κάτι άλλο, δηλαδή το καθετί μέσα στον κόσμο έχει την δική του φύση, τις δικές του ιδιότητες, τα δικά του κύρια χαρακτηριστικά.
Σ’ αυτό το σκεπτικό στηρίζει την θέση του πάνω στο Είναι και Μη Είναι των πραγμάτων.  … More «Περί Φύσεως», Παρμενίδης

Hegel – Η φαινομενολογία του πνεύματος

Φεβρουάριος 1790.  Στο ευαγγελικό Πανεπιστήμιο  του Τύμπιγκεν Γερμανίας συγκατοικούν στην ίδια φοιτητική εστία τρεις ασυνήθιστοι φοιτητές: Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ, Φρήντριχ Βίλχελμ Γιόζεφ φον Σέλλινγκ, και Φρήντριχ Χοελντερλίνγκ.  Έκαστος θα αναγνωριστεί αργότερα ως  κορυφή της  ευρωπαϊκής διανόησης και της παγκόσμιας φιλοσοφίας.
More Hegel – Η φαινομενολογία του πνεύματος